Jul 17, 2017

குழந்தைகளுக்குப் பொருளாதாரம்



ரங்கநாயகம்மா எழுதிய பாடதிட்ட வடிவ நூலின் மொழிபெயர்ப்பு 79 அத்தியாயங்கள் முடிந்துவிட்டன. இந்நூலின் மொழிபெயர்ப்பை முடித்து விட்டுத்தான் முகநூலுக்கு மீண்டும் வர வேண்டும் என்ற முடிவில் தான் வெளியேறியிருந்தேன். (பணிச் சுமைகள், இடப்பெயர்வு இவையும் காரணம்).
மீதம் 15 அத்தியாயங்கள் உள்ள நிலையில் விரைவில் முடித்துவிடுவேன் என்கிற நம்பிக்கை வந்துவிட்டது. ஒதுங்கியே இருப்பதால் ’பேசுவதையே’ மறந்து விடுவேன் போலிருக்கிறது. மெய்நிகர் உலகில் ‘இருப்பது’ அவ்வப்போது மனதை தளர்த்திக்கொள்ளவும் உதவுகிறது. ஆகவே, வருவதும், போவதுமாய்…..
ரங்கநாயகம்மாவின் நூல் வடிவம் சற்று சிக்கலானது. இந்நூலில் விளக்கப்படங்களுடன் பாடங்கள் வருவதால், மேலும் சிக்கலானது. சோதனை முறையில் ஹைதராபாத்திலேயே வடிவமைப்பு தொடங்கி விட்டது. மொழி தெரியாத தோழர் ஒருவர் இப்பணியை செய்து வருகிறார். அவர் தான் ரங்காஜியின் நூல்களை வடிவமைப்பவர். ஆகவே, மொழிபெயர்ப்போடு, வடிவமைப்பு கோப்பிலேயே நானே திருத்தங்களும் செய்ய வேண்டிய சூழல். ஒவ்வொரு முறையும் ஒவ்வொரு நூலும் பல காரணங்களுக்காகத் தாமதமாகிறது. (மற்றொரு மொழிபெயர்ப்பு நூல் முடிந்து 3 வருடங்களுக்கும் மேலாகி இன்னும் வராமல் இருக்கிறது!)
இந்நூல் எப்போது வெளி வரும் என்று தெரியவில்லை. ஜூன் என்று இலக்கு வைத்திருந்தோம். முடியவில்லை. இந்த வருடக் கடைசியிலாவது கொண்டு வர வேண்டும். வடிவமைப்பும், திருத்தமும் கை கொடுத்தால்…..
இதற்கு அடுத்து ஒரு முக்கிய நூலை மொழிபெயர்த்தே ஆக வேண்டும்… அதுவும் ரங்கநாயகம்மாவின் நூலே… இதை முடித்துவிட்டால், ஏற்றுக்கொண்ட பணியை முடித்துவிட்ட நிறைவு கிடைக்கும்!
நெருக்கடிகள் அசுர வடிவம் எடுக்கையில்… நூல்கள் வலு கொடுக்க…. இறக்கை இடம் மாறுகிறது…..

Jun 19, 2017

காதலுக்குப் பிறகு.....

புனைவு - கொற்றவை.
நன்றி: http://tamizmagazine.blogspot.in/



காதலுக்குப் பிறகு …….

வரலட்சுமி குளித்து முடித்து ஈரத்தலையுடன் வர கொதிக்கும் சாம்பாரில் மல்லித் தழைகளைக் கிள்ளிப் போட்டு அமத்தியபடி மதிவாணன் “என்ன லட்சு குளிச்சுட்டியா… சரி உக்காரு” என ஒரு ஸ்டூலை எடுத்துப் போட்டான் மதி.  மேடு தட்டிய தன் வயிற்றை பிடித்தபடி மெல்ல அமர்ந்தாள் லட்சு. ஹேர் டிரையரை எடுத்து லட்சுவின் ஈர முடிகளின் மேல் சூடான காற்றை லாவமகாக காட்டினான் மதி.

“இன்னைக்கு என்ன டிஃபன் மதி”

“இட்லி சாம்பார்பா”

“போதும் மதி சட்னி கிட்னியெல்லாம் வேண்டாம்”

“நல்ல புருஷன் நல்ல பொஞ்சாதி” என்றபடி வந்தாள் வசந்தி.

லட்சுமி மதி சிரித்துக்கொள்ள “அம்மா” என்றபடி வசந்தியின் இடுப்பிலிருந்து இறங்கி ஓடினாள் காதல்.

“காது குட்டி இட்லி சாப்பிட்டீங்களா” என தாடையை பிடித்து ஆட்டியபடி கேட்டாள் வரலட்சுமி

“ம்ம் சாப்பிட்டேம்மா பப்பு தொட்டு கொடுத்தாங்க அம்மூ”

“செல்லம்” என முத்தமிட்டாள் வரலட்சுமி

“குட் கேர்ள் அப்ப அப்பா சொன்னபடியே இப்ப டி.வி போடுறேன்” என டி.வியை ஆன் செய்தான் மதி.

“அப்பா ஹிமாமாரி ஹிமாமாரி”

“சரி சரி”

தொலைக்காட்சியை மிடுக்கிவிட்டு மீண்டும் லட்சுவின் ஈர முடிகளை சுடு காற்றில் ஆடவிட்டான் மதி.

“அப்புறம் என்னடி முடிவு பண்ணி இருக்க… மாசம் ஏழாச்சு…”

“பச்… அம்மா…”

“ஆமாண்டி முதல் குழந்தைக்கும் இதே மாதிரிதான் எட்டா நடந்து… பாட்டா படிச்சு…. உசுர வாங்காதீங்கடி…”

மதி தன் விரல்களை லட்சுவின் முடிகளுக்குள் ஓட்டினான் “ம்ம்ம் நல்லா உலர்ந்திருச்சு” என தொங்கும் வயரை சுருட்டி அலமாரியில் வைத்தான்.

“அத்தை சாப்பிடலாம் பசிக்குது”

“எடுத்து வைக்குறேன்… என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லுங்க மாப்ள”

சிரித்தபடி தட்டுகளை எடுத்து மேஜையில் வைத்தான் மதி. பாட்டிலில் தண்ணீர் பிடித்து வைத்தாள் வரலட்சுமி

“ஹிமாமாரி எத்தனை தடவை சொல்லி இருக்கேன் மண்ணுல விளையாடாத மண்ணுல விளையாடாதன்னு” என்று தொலைக்காட்சிப் பாட்டி மிரட்டிக் கொண்டிருக்க

“அம்மா அம்மா அம்மூ டீவில”

ஹாட் பேக்கை எடுத்து வந்து மேஜையில் வைத்த வசந்தி “இந்த வீட்ல நண்டு சிண்டுக்குக் கூட நான் தொக்கு”

மதி சாம்பாரை கிண்ணத்தில் ஊற்றி எடுத்து வந்தான்.

“அத்தை உக்காருங்க”

“நீங்களும் உக்காருங்க மாப்ள”
மூவரும் அமர்ந்தார்கள். இட்லிகளை எடுத்து வைத்துக் கொண்டார்கள்.

“அம்மா அந்த சாம்பாரை இப்படித் தள்ளு”

சாம்பாரை ஊற்றி ஒரு வாய் வைத்த லட்சு “மதி இன்னைக்கு சாம்பார் சூப்பர்… ம்ம் என் டிரெயினிங் வீண் போகலை”

“ம்ம் அப்படியா சொல்ற… எனக்கென்னமோ கொஞ்சம் புளி கூட ஊத்திட்ட மாதிரி இருக்கு என்றான் இட்லியை மென்றபடி

“இங்க நான் என்ன பேசிக்கிட்டிருக்கேன்… நீங்க உப்பு புளி பிரச்சினைய..”

“ஐயோ அம்மா வளைகாப்புத்தான… வச்சுக்குவோம்… ஆனா ஆளுங்க… கூட்டம்.. சடங்கு… சம்பிரதாயம் இதெல்லாம் வேண்டாம்… எத்தனை தடவை சொல்றது”

“என்ன மாப்ள”

“அத்தை உங்களுக்கே தெரியும்… எங்களுக்கு இந்த சாமி… சடங்கு சம்பிரதாயத்துல எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை… போன தடவையே உங்க மனசு திருப்திக்காகத்தான் ஒத்துக்கிட்டோம்…”

“மாப்ள நான் என்ன ஐயர கூப்பிட்டு ஹோமம் கீமமெல்லாம் பண்ணனும்னா சொல்றேன்… அக்கம் பக்கம்… நம்ம சொந்தங்கள்ல சொல்லிவிட்டு… கை நிறைய வளையல் போடச் சொல்லி… நல்லா வாழுற பொம்பிளைங்ககிட்ட ஆசி வாங்க நினைக்குறது ஒரு குத்தமா”

வரலட்சுமி சாப்பிட்டு எழுந்தவள் தட்டை பேசினில் போட்டு கை கழுவ

“என்னடி மறைமுகமா கைய கழுவிட்டேன்னு சொல்றியா”

“கை காஞ்சிடும் பரவால்லையா… அப்புறம் அது தரித்திரம்னு புலம்ப மாட்டியே”

“ம்க்கும்… “ என எழுந்தவள் தட்டை போட்டு கை கழுவினாள். “இப்ப நீ எதுக்கு கை கழுவுன”

மதியும் கை கழுவி வந்து ஆஃபீஸ் கிளம்பத் தேவையான ஃபைல்களை எடுத்து வைத்தான்.

“பிச்கூ… பச்சக்… ஹ ஹ ஹா… ஜெம்ஸ் சாக்லேட் பந்துடன் ஒரு பிச்கூ பொம்மை இலவசம்…”

“அம்மா அம்மா ஜெம்ஸ்… அப்பா”

“சரி காதல் குட்டி அப்பா ஆஃபீஸ்லருந்து வரும்போது வாங்கிட்டுவ் வரேன்”

உம்மா! கொடுத்து சைக்கிளில் உட்கார்ந்து அரையை வட்டமிட்டாள் காதல்

ரிமோட்டை எடுத்து தொலைக்காட்சியின் ஒலியை குறைத்த வசந்தி
“ஏண்டி புள்ளதாட்சி பொம்பளைக்கு நிறைமாசம் நெருங்கும்போது வளையல் போடுறது பழங்காலத்துல இருந்தே இருக்கு… அதுவுமா உங்க கொள்கைக்கு இடிக்குது…”

“அம்மா அது இடிக்கல… ஏன் வளையல் போட சொல்றாங்கன்னு எனக்கும் தெரியும்… ஆனா ஆளுங்கள கூப்பிடுறதுதான் எனக்கு புடிக்கல… இங்க அங்கன்னு சந்தனம் பூசுறது குங்குமத்தை நெத்தில பெயிண்ட் அடிக்குறது… இதெல்லாம் என்னால சகிச்சுக்க முடியாது…”

“அதுவுமில்லாம நல்லா வாழ்ந்த பொம்பள வாழாத பொம்பளைன்னு வேற லிஸ்டு போடுறீங்க… குழந்தை பிறக்காத பொம்பளைங்க இருந்தா மலடின்னு கூப்பிட மாட்டீங்க… இதெல்லாம் தேவையாத்த… “

“ம்ம்ம் அதான… எல்லாம் உங்கள சொல்லனும் மாப்ள… ஆம்பிளை மாதிரியா நடந்துக்குறீங்க நீங்க”

“ஏந்த்தை  ஆம்பிளைக்குன்னு தனி நடை இருக்கான்ன”

“ம்க்கும்… என்னமோப்பா… நான் வாழ்ந்த காலத்துல அப்படித்தான்… பொம்பிளைங்க பைய புருஷன் பின்னால நடக்கனும் ஆம்பிளைன்னா வேகவேகமா முன்னால நடக்கனும்… இங்க ரெண்டும் ஒரே மாதிரில்ல நடக்குது”

சிரித்த மதி “என்னை அன்பா பார்த்துக்க ஒருத்தரும்… என் கிட்ட இருக்குற அன்பை எந்த நடிப்பும் இல்லாம… கூச்சமும் இல்லாம காட்ட எனக்கொருத்தரும் தேவைப்பட்டாங்க… அதேதான் உங்க பொண்ணுக்கும்… அதுக்காகத்தான் நாங்க கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டோம்…. நடை பழக இல்லத்த”

“ஆமாமா… அதான் தெரியுமே உங்க அன்பு… கிறுக்கு என்னான்னு… ஏன் மாப்ள கூப்பிடுற மாதிரியா புள்ளைக்குப் பேரு வச்சிருக்கீங்க…”

“ஏந்த்தை காதல் சுருக்கமாத்தான இருக்கு”

“ஐயோ அந்தப் பேரை… புள்ள வெளிய விளையாடும்போது காதல் ஏய் காதல்னு கூப்பிட்டா ஊரே ஒருமாதிரி பார்க்குது மாப்ள

“ஏந்த்தை காதல்ங்குறது அப்படி ஒரு கெட்ட வார்த்தையா என்ன”

வரலட்சுமி சிரித்தவளாக எழ

“என்ன லட்சு”

“ஒண்ணுமில்லப்பா இளனி குடிக்கலாம்னு”

“ஏன் என்கிட்ட கேட்டா நான் எடுத்து தரமாட்டனா”

சிரித்து தலையாட்டியபடி வரலட்சுமி அமர மதி இளநீரின் கொண்டையை சீவியபடி

“அத்தை காதல்னா என்ன அன்புதான… அன்புன்னு பேர் வச்சுக்குறதில்லையா… அதுமாதிரி இது காதல்… அவ எங்க காதலுக்கு அடையாளமா பொறந்திருக்கா… எங்க காதல் சின்னம்”

“நல்லா வியாக்கியானம் பண்றீங்க…”

“இதென்னமா கொடுமையா இருக்கு… உன் கேள்விக்குத்தான பதில் சொன்னாரு”

“ஆத்தா உம் புருஷன நான் ஒண்ணும் சொல்லலத்தா… சரி வளைகாப்புக் கதை என்ன”

“ம்ம்ம் நம்ம குடும்பக் கதைதான்…”
“அடியேய்”

“அம்மா என் புருஷனும் நீயும் அத்தையும் போட்டுவிட்டா போதும்… சும்மா அவங்கள இவங்களன்னு கூப்பிட்டு… வர்ரவங்களுக்காக தாலிய போடு… மெட்டிய போடும்ப… அப்புறம் பட்டு புடவை கட்டும்ப… எல்லாத்துக்கும் மேல நகை ஸ்டாண்டு மாதிரி வந்து நிக்கச் சொல்லுவ…”

“ஏண்டி ஒரு நாள் போட்டா குறைஞ்சா போயிடுவ…”

“என் புருஷனோ… ஏன் என் மாமியாரோ கூட அதைப் பத்தி கவலைப்படல… நான் ஏன் மத்தவங்களுக்காக கண்டதையும் மாட்டிக்கனும்…”

“அப்ப அவங்க ஒத்துக்கலன்னா இதையெல்லாம் மாட்டிக்குவல்ல… என் பேச்சை மட்டும்”

“இல்ல அவரு எனக்கு புருஷனாவே ஆகியிருக்க முடியாது….”

”ஐயோ ஐயோ… உன்னால அவரு கெட்டாரா இல்ல அவரால நீ கெட்டியா… கடவுளே…”

“அவரலாதான் நாங்க கெட்டோம்த்தை…”

“இதுக்கு என்ன எடக்கு வச்சுருக்கீங்க மாப்ள”

“அவருதான எல்லாரையும் படைச்சாருன்னு சொல்றாங்க…”

“இல்ல சாமி… இல்ல.. உங்க ரெண்டு பேரையும் சத்தியமா அவரு படைக்கல…”

“அப்ப அவரு படைக்காதவங்களும் இந்த பூமில பிறந்திருக்காங்கன்னு ஒத்துக்குறீங்க… ம்ம்…”

“மாப்ள அந்த வெள்ளைத் தாடிக்காரர படிச்சுட்டு ஏன் மாப்ள இப்படி வம்பு பண்றீங்க…”

“ஒரு வெள்ளை தாடிக்காரன் இல்லத்த மொத்தம் மூணு பேரு…”

“அம்மூ அம்மூ எனக்குப் பசிக்குது…”
“என்னடி வேணும் என் தங்கம்” என காதலை தூக்கினாள் வசந்தி

“எனக்கு எனக்கு க்ரீம் பிச்சி தர்றியா…”

”காதல் குட்டி க்ரீம் பிச்சி அதிகமா சாப்பிட்டா பல்லெல்லாம் சொத்தையாத்தான் வளரும்…”

“இல்லம்மா ஒண்ணே ஒண்ணு”

“சரி சாப்பிடு உடனே வாய் கொப்பளிக்கனும்…”

“ம்ம்ம் சரிம்மா”

அடுக்களை சென்று வசந்தி பிஸ்கட்டை எடுத்து கொடுக்க

“அம்மூ இன்னொண்ணு” என கண்ணடித்து கிசுகிசுத்தாள் காதல்

“உங்கம்மா பார்த்தா…. சரி இந்தா… வாங்கிட்டு அந்தப்பக்கமா ஓடிடு”

பிஸ்கட்டை வாங்கிக் கொண்டு ஓடினாள் காதல்

“கடைசியா என்னதான் சொல்றீங்க..”

“அத்தை நமக்குள்ள வச்சுக்குவோம்… யாரையும் கூப்பிட வேண்டாம்… நீங்க அம்மா அப்பா போதும்…”

“என்னமோ போங்க… அந்த கறுப்பு சட்டைக்காரன் மட்டும் உயிரோட இருந்தான்.. இந்நேரம் நான் நேரா அவன் வீட்டுக்கே போயிருப்பேன்…”

பையை எடுத்து தயார் செய்து ஷூவுக்கு பாலீஸ் போட்டான் மதிவாணன்

“ஏன்யா உனக்கு சாமி… சடங்கு… இதுல எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லன்னா நீ உன்னோட வச்சுக்க வேண்டியதுதான… எதுக்குயா மேடை போட்டு பேசி… புஸ்தகமெல்லாம் போட்டு எங்க வூட்டு புள்ளைங்கள கெடுத்தன்னு கேட்டிருப்பேன்…”
”அப்போ.. சாமி இருக்கு… இந்த பூஜை பண்ணுங்க… மண் சோறு சாப்பிடுங்க… அவனைத் தொடாதீங்க… இவள வீட்டுக்குள்ள விடாதீங்க… தீட்டுன்னு அவங்க ஏம்மா மேடை போட்டு பேசுனாங்க.. புஸ்தகமெல்லாம் போட்டாங்கன்னு அவரு பதிலுக்கு கேட்டிருப்பாரு…”

“நீங்கல்லாம்… ச்சே… போடி…”

சரித்த மதி “நான் ஆஃபீஸ் கிளம்புறேன்… லட்சு நீ ரெஸ்ட் எடு… மறக்காம ஜூஸ் குடி… நான் சாய்ந்திரம் வந்தப்புறம் வாக் போகலாம்”

“சரிடா செல்லம்” என லட்சு இரு கைகளை விரிக்க

அவள் வயிறு அமுங்காதவாறு மென்மையாக அவளைக் கட்டிப் பிடித்து உதட்டில் முத்தம் வைத்தான் மதி. லட்சு இடது கன்னத்தை திருப்ப.. ஒரு செல்லக் கடி கடித்தான் மதிவாணன் “ஸ்… அம்மா”

வசந்தி சிரித்துக் கொண்டாள்

காதலுக்கு முத்தம் கொடுத்து “பைடா குட்டி…”

“பைப்பா… சாந்திரம் ஜெம்ஸ்… பிச்சுக்கூ… மறந்துடாத…”

“பிச்சுக்கூ… ” என ஐந்து விரல்களை குமித்து திறந்து காட்டிவிட்டு சென்றான் மதிவாணன்

“சரிடி நான் குழந்தைய தூங்க போட்டுட்டு மார்கெட் போயிட்டு வரேன்…”

“ம்ம்ம் சரிம்மா..” என தன் அறைக்கு சென்றாள் வரலட்சுமி.

இரண்டு தலையனைகளை முதுகிற்கு முட்டு கொடுத்து மெல்ல சாய்ந்து உட்கார்ந்தாள்.

“உன்னால அவரு கெட்டாரோ… அவரால நீ கெட்டியோ…..” அம்மாவின் கேள்வி அவள் நினைவுகளைக் கிளறியது.

II

புத்தகங்கள் அடுக்கப்பட்டிருக்க கூட்டம் கூட்டமாக மக்கள் வேடிக்கைப் பார்த்து சென்றனர். ஒரு புத்தகக் கடையில் “பெண் ஏன் அடிமையானாள்” என கேட்டபடி கையில் தடியோடு புன்னகைத்தபடி அமர்ந்திருந்தான் ராமசாமி.

டாவின்சியின் தூரிகைக்காக கணக்கான புன்னகையோடு அமர்ந்த மோனலிசா போல் அல்லாது ஆட்டம் காட்டி ஓய்ந்த குழந்தையின் சிரிப்பு அது.

இரண்டு கைகள் அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்தன.

“ஓ சாரி… நீங்களும் எடுக்குறீங்களா…” சொன்ன குரலை நிமிர்ந்து பார்த்தாள் வரலட்சுமி

வாரப்படாத தலை. குறவனின் கண் போன்ற லேசான பழுப்பு நிறக் கண்கள். அளவான மூக்கு… சிறிய கறிய உதடுகள்… பூப்போட்ட வெள்ளை சட்டை.. கருப்பு ஜீன்ஸ்… உட்லண்ட் ஷூவோடு நின்றிருந்தான் ஒருவன்.

“பரவால்ல இருக்கட்டும் நான் வேற காபி வாங்கிக்குறேன்” என்றவள் கவுண்டரை நோக்கி நடந்தாள்.

“பெண் ஏன் அடிமையானாள் வேணும்”

“அங்க இருக்குமே”

“அதை இவரு எடுத்துக்கிட்டாரு”

“அப்படியா… சரி இருங்க வேற காபி இருக்கான்னு பார்க்குறேன்…” என தேடியவன் “அடடா ஒரு காபிதான் இருந்திருக்கு…”

”என்னங்க இப்படி சொல்றீங்க…”

“சாரி மேடம்… நாளைக்கு வந்துடும்…”

“பச்… நான் நைட்டு ஊருக்குப் போறேன்….சரி விடுங்க நான் பார்த்துக்குறேன்” என கடையை விட்டு வெளியே வந்து நடந்தாள்.

பணத்தை கொடுத்து புத்தகத்தை வாங்கி வேகமாக அவளைப் பின் தொடர்ந்தான் மதி

“மேடம்”

“ம்…” என திரும்பினாள் வரலட்சுமி

“இந்தாங்க…”

“நீங்க ஏன் எனக்கு புத்தகம் கொடுக்குறீங்க…”

“இல்ல ஆசைப்பட்டீங்க.. முக்கியமான புத்தகம் வேற… அதான் என்னோட பரிசா…”

“எதுக்கு பரிசு…. நான் கேட்டனா”

“ஐயோ தப்பா நினைக்காதீங்க… ஊருக்குப் போறதா சொன்னீங்க… நான் இங்கதான் இருப்பேன்… நாளைக்கு வந்து வாங்கிக்குவேன்…”

‘நானும் ஊர்ல வாங்கிக்குறேன்… ம்ம் தள்ளுங்க… ஆளைப் பாரு ஆளை…”

மதிவாணன் வருந்தி இடது பக்கம் திரும்பினான்

“ஆசைப்பட்டாளேன்னு கொடுத்தா… ச்சே” எனப் போக

“எக்ஸ்கியூஸ் மீ” எனக் குரல் கேட்க. மதிவாணன் திரும்பினான்.

“கொடுங்க”

மதிவாணன் புரியாமல் பார்க்க “இல்ல ஊர்லையும் கிடைக்காமத்தான் நான் இங்க வாங்கிடனும்னு வந்தேன்…”

புன்முறுவலுடன் “இந்தாங்க…”

“கையெழுத்துப் போட்டுக் கொடுங்க நான் அன்பளிப்பாவே வச்சுக்குறேன்…”

“எதுக்குங்க வம்பு நீங்க காசு கொடுத்துடுங்க…”

சிரித்த வரலட்சுமி “எவ்வளவு”

“40 ரூபாய்”

100 ரூபாயை எடுத்து கொடுத்தாள் வரலட்சுமி

”சாரிங்க என்கிட்ட சில்லறை இல்ல”

“ம்ம்ம் .. சரி காண்டீன்ல மாத்திக்குவோம்… காஃபி சாப்பிடலாம்ல…”

“ம்ம் சாப்பிடலாம் காஃபிக்கான காசைக் கழிச்சுட்டு மிச்சத்தைக் கொடுத்தா போதும்….”

வரலட்சுமி சிரித்தபடி போனாள். பெண் ஏன் அடிமையானாள் என தெரிந்துகொள்ள அன்று லட்சுமி வாங்கிய புத்தகம் உண்மையில் அவளுக்கு ஒரு மகத்தானக் காதலனைப் பரிசளித்தது.

III
காதல் பிறந்தாள். 3 வருடம் கழித்து இப்போது காதலுக்குப் பிறகு வரலட்சுமி மீண்டும் கருவுற்றிருந்தாள்.

“ஏன் லட்சு முதல் குழந்தைக்கு காதல்னு பேர் வச்சுட்டோம். அடுத்த குழந்தை ஆண் குழந்தையா இருந்தா அன்புன்னு பேர் வச்சுடலாமா… பொண்ணா இருந்தா நேயா… சரியா… உனக்கு ஒகேதான..”

“பையனா இருந்தா நேசன்னு வச்சுக்கலாம்… ஆனா எனக்கு பையன் வேண்டாண்டா…”

அவளது கண்களை தன் கண்களால் முத்தமிடுவது போல் பார்த்த மதிவாணன்அவள் தாடையைப் பிடித்து சற்றே நிமிர்த்தி “லட்சு உனக்கு சின்ன வயசுல நடந்ததை நினைச்சு குழப்பிக்காத… நாம எல்லாத்தையும் வெளிப்படையா சொல்லி வளர்த்தா ஒரு தப்பும் நடக்காது”

அவன் தோளில் சாய்ந்து “சரி மதி”

அவள் கண்ணீரை துடைத்தான் மதிவாணன்.

நேற்று நடந்ததை நினைத்துப் பார்த்தவளுக்கு பழைய நினைவுகள் வந்து அச்சமூட்டியது.

III

அப்போது அவளுக்கு வயது 8 தம்பிக்கு 6. பொம்மைகளை வைத்து விளையாடியபடி இருக்க

“அக்கா அக்கா இங்க பாரேன் எனக்கு எப்படி இருக்கு… எங்க உனக்குக் காமி…”

“என்னக்கா இது உனக்கு வேற மாதிரி இருக்கு…”

“ஆமாம் தம்பி உனக்கு மூணு இருக்கு… எனக்கு ஒண்ணுதான் இருக்குல்ல….”

“அக்கா அப்ப நீ எது வழியா ஒண்ணுக்குப் போவ…”

“இது வழியாத்தாண்டா…”

“உனக்கு நீளமா இல்லையே… அப்ப ஒண்ணுக்கு கீழ வருமா…”

“ம்ம்ம் வருதே…”

“உனக்கு இப்படியே இருக்குமா சுருங்குமா…”

“ஏண்டா…”

“இல்ல எனக்கு இப்ப… தொட்டுப் பாரேன் எப்படி சுருங்கி காஞ்சு போன மாதிரி இருக்குன்னு…”

“ஆமாண்டா…”

“சில நேரத்துல இப்படி ஆகிடுதுக்கா….”

“சரி விடு… சரியாகிடும்… நான் வெளிய போய் விளயாடப் போறேன்”

பாவாடையை சரி செய்து கொண்டு ஓடினாள் வரலட்சுமி

கண்களில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்தபடி தன் வயிற்றைத் தடவினாள் வரலட்சுமி. பனிக்குடத்தில் உப்புப் பரவியது.

“அக்கா வர்றியா இன்னைக்கும் தொட்டு தொட்டு விளையாடலாம்…”

“போடா நீ அழுத்தி தொடுற வலிக்குது…. இனிமேல் நான் உன்கூட விளையாட மாட்டேன்… போடா…”

IV

குலுங்கி குலுங்கி அழுதாள் வரலட்சுமி… “இப்ப எனக்குப் பையன் பிறந்தா அவனும்… என் பொண்ணை அப்படி…”

“நான் தெரியாமத்தான அவனுக்கு … தம்பியும் தெரியாமத்தான அப்படி கேட்டான்…”

“ஐயோ எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி நடக்கனும்… இல்ல மத்தவங்க வீட்லையும்…”

“ஏன் அம்மா அப்பா சின்ன வயசுலையே அதைச் சொல்லிக் கொடுக்கல…”

“ஆம்பிளை பொம்பிளைக்கு உறுப்பு வேற வேற… ஏன் என்னன்னு அம்மா அப்பா சொல்லி இருந்தா தம்பிக்கு அப்படி ஒரு சந்தேகம் வந்திருக்குமா…”

“இன்னைக்கு நான் குத்த உணர்ச்சில துடிக்குற மாதிரி… எம் பொண்ணு… ம்ஹூம்…”

“லட்சு இது ஒரு சாதாரண விஷயம்…. உடல் உறுப்புகளை பத்தி தெரிஞ்சுக்குற ஆர்வத்துல உன் தம்பி அக்காங்குற முறைல உன்கிட்ட அப்படி கேட்டிருக்கான்… நீயும் தம்பிதானன்னு சொல்லிக் கொடுத்திருக்க… விடு… இதுக்கெதுக்கு தினம் தினம் அழுதுகிட்டிருக்க….”

“நாம நம்ம பிள்ளைங்களுக்கு அந்த வயசு வரும்போது எல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்து வளர்ப்போம்… அழாத படு… எவ்வளவு புத்தகங்கள் படிக்குற இந்தச் சின்ன விஷயத்தை உன்னால தாண்ட முடியலையா என்ன லட்சு” என அவள் நெற்றியில் முத்தம் வைத்து அவளைப் படுக்க வைத்தான்.

IV

நேசன் ஓடி வந்தான் “அம்மா அம்மா… ஏம்மா நான் டவுசர் போடுறேன்.. அக்கா மட்டும் ஸ்கர்ட் போடுறா…” ஆஃபீசிலிருந்து வந்து காலணியை கழட்டிய வரலட்சுமியிடம் கேட்டான் நேசன்.
வரலட்சுமி சற்று அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தவள் “அக்காகிட்ட இதைப் பத்தி கேட்டியா நேசன்”

“இல்லம்மா உன்கிட்டத்தான் கேக்குறேன்… ஏம்மா அக்கா ஒண்னுக்கு போற மாதிரி ஈசியா டிரஸ் போடுது… நான் மட்டும் ஏம்மா… அவசரமா வரும்போது…. இந்த டவுசர் கஷ்டமா இருக்கும்மா… சில நேரத்துல ஜிப்புல மாட்டிக்குதும்மா…”

ஃபோனை எடுத்தாள் வரலட்சுமி.

புத்தகங்கள் போஸ்டர்களோடு வந்தான் மதிவாணன்

“நேசன் குட்டி… காதல் செல்லம் இங்க வாங்க இங்க வாங்க… அப்பா என்ன வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன்னு பாருங்க….”

“என்னதுப்பா”

“குட் டச் பேட் டச்” என்ன புக்பா இது

நேசனை தூக்கி மடியில் வைத்தவனாக மதிவாணன் “ம் இதுதான் உங்க உடம்பை பத்தி தெரிஞ்சுக்கத் தேவையான புத்தகம்”

“ஹை”

“அப்பா இது நான்…. இது அக்காவா”

“ஆமாம் நேசன்… காதல் பார்த்தியா இது… ஆம்பிளைங்க உடம்பு… அவங்க உடம்புல…”

“நேசன் இது பொம்பிளைங்க உடம்பு…”

வண்ண வண்ணப் படங்கள் போடப்பட்டிருந்த புத்தகங்களை தங்கள் மேல் போட்டபடி பிள்ளைகள் உறங்கிப் போயிருந்தார்கள்.

“அம்மா ஜிப்புல மாட்டிக்குதும்மா… அக்காக்கு அந்தப் பிரச்சினை இல்லல்ல…” என்று நேசன் கேட்டது நினைவுக்கு வர “ஒருவேளை தம்பிக்கும் அதனாலதான் எனக்கு எப்படி இருக்குன்னு…. ”

பதில் கிடைத்தவளாக வரலட்சுமி

“மதி நான் ஸ்கூல் பிள்ளைங்களுக்கு ‘நோ யுவர் பாடி’ன்னு வகுப்பெடுக்கலாம்னு இருக்கேன்”  தனது கைகளை அவன் தோளின் மீது போட்டு அவன் முதுகில் தன் முகத்தை பதித்தாள் வரலட்சுமி

“வேலைக்கும் போயிட்டு எப்படி லட்சு” அவளை நோக்கி திரும்பினான் மதிவாணன்

“மாசத்துல ஒரு நாள் லீவு எடுக்கலாம்..  அந்த டைம்ல எடுக்குறேன்”

“உன் உடம்பு அதுக்கு ஒத்துழைக்கும்னா செய்யு… கிடைக்குற ஒரு நாளையும்… அலைய முடியுமான்னு பார்த்துக்கோ”

“முடிஞ்ச அளவுக்குப் பண்றேன்…”

“ம்ம் சரி…” அவளை தன் நெஞ்சின் மேல் இறுக்கிக் கொண்டான் மதி. அவனின் வெம்மையான மூச்சுக் காற்று அவளின் நெற்றியை சூடேற்றியது.

தன் இடதுகாலை மதிவாணனின் தொப்பையின் மேல் போட்டபடி அவனுள் ஒடுங்கியவளாக அவன் கன்னத்தை ஈரமாக்கியவாறு அன்றிறவு நிம்மதியாக உறங்கினாள் வரலட்சுமி.

காதலும் நேசனும் அருகில் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.


2014 july (16.7.14)
https://drive.google.com/file/d/0BwdaEHEd7U78ZHZid2o4WHdkVnc/view  


May 6, 2017

மீண்டும் ‘சாதியப்’ பிரச்சினை குறித்து -

மீண்டும் ‘சாதியப்’ பிரச்சினை குறித்து -
பலிக்கலாம் அல்லது பலிக்காமலும் போகலாம் வகை சீர்திருத்தவாதிகள் (hit-or-miss reformers)


“ மார்க்சின் இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதத்துடன், அம்பேத்கரின் சாதி ஒழிப்பு இயக்கத்தை இணைப்பதென்பது இந்தியப் புரட்சிக்கு ஒரு பரந்த பாதையை இடும் என்று கே.ஜி. சத்தியமூர்த்தி கருதுகிறார். ரங்கநாயகம்மாவுக்குப் பதிலாக அவர் எழுதிய ‘அம்பேத்கர் என்னும் சூரியன்’ எனும் தத்துவார்த்த ஆய்வறிக்கையில், இந்த அம்சத்தை அவர் விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.” (ஆந்திர ஜோதி, ஏப்ரல் 30).

கடந்தகாலத்திலும் சரி, இன்றைக்கும் சரி ‘அம்பேத்கர் என்னும் சூரியன்’ நூலை எனது நூலுக்கான பதிலாக நான் கருதவே இல்லை. ஆனால், அந்த நூல் மார்க்ஸையும், அம்பேத்கரையும் கலப்பது எனும் மாபெரும் ‘தத்துவார்த்த ஆய்வாக’ முன்வைக்கப்படுவதால், அதில் உள்ள சில பகுதிகளுக்கு மட்டும் பதிலளிக்க விரும்புகிறேன்.

சத்தியமூர்த்தி (மக்கள் யுத்தக் கட்சி, சிபிஐ-எம்எல்லின் ஒருமுறை செயலாளர், பின்னர் அவர் பிஎஸ்பியில் சேர்ந்தார், பின்னர் பஹுஜன் குடியரசு கட்சியில் சேர்ந்தார், அதன் பின்னர் பல அமைப்புகளில் இருந்தார். சமீபத்தில் காலமானார்). தங்களுக்கு விருப்பமான வகையில் மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியம் அல்லது தேசிய மார்க்சியம் என்றெல்லாம் வளைக்க முயற்சிக்கும் ஏனோதானோவென்று அறிவொளி பெற்ற சீர்திருத்தவாதிகளுள் ஒருவர்.

தொழிலாளர்வர்க்கம் வர்க்கப் போராட்டம் தொடுப்பதன் மூலம் சுரண்டல்வாத வர்க்க உறவுகளையும், சுரண்டல்வாத உழைப்புப் பிரிவினையையும் ஒழிக்க வேண்டும் என்று மார்க்ஸின் மார்க்சியமானது வலியுறுத்துகிறது. இந்தக் கோட்பாட்டின்படி, வர்க்க முரண்பாடு நிலவும் எந்த ஒரு நாட்டிலும் வர்க்கப் போராட்டமே தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் பிரதானக் கொள்கையாக இருக்க வேண்டும். குறிப்பிட்ட நாட்டின் குறிப்பிட்ட பிரச்சினையானது, அந்தப் பிரதானக் கொள்கையால் ஆளப்பட்டு, அடிப்படை நிலைமைகளை மாற்றியமைப்பதன் மூலம் மட்டுமே தீர்க்க முடியும்.

பாட்டாளி வர்க்கப் போராட்டத்தின் விளைவால், சுரண்டும் வர்க்கமும் உற்பத்தியாளர்களாகி, தம் உழைப்பில் வாழத் தொடங்கும். எஜமானர்-தொழிலாளர் உறவுகள் மறையும். இந்த உண்மையை வலியுறுத்தும் மார்க்ஸின் கோட்பாட்டை சுரண்டும் வர்க்கம் நிராகரிப்பதில் வியப்பேதுமில்லை. ஆனால், உழைப்புச் சுரண்டலை ஒழிக்கச் சொல்லும் அக்கோட்பாட்டை இந்தியாவின் பெரும்பான்மை தொழிலாளர் வர்க்கங்களான பட்டியல் சாதிகள், பட்டியல் பழங்குடிகள் மற்றும் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் கூட ஏற்காதது வியக்கத்தக்கதே. ஆனால் அவர்களின் தலைவர்கள் இதைப் பற்றி ஏதும் கற்றுக்கொடுக்காததே இந்த நிராகரிப்புக்குக் காரணம். பூர்ஷுவாமயமாதலே அவர்களின் இலக்கு! சுரண்டல் முறையிலேயே முன்னேறுவது. இது காரணமில்லையென்றால், மார்க்சியத்தை இத்தனை தூரம் அவர்கள் எதிர்க்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

இருக்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் செயல்பாடுகள் பிடிக்கவில்லையெனில் அத்தகைய தலைவர்கள் தாமாக மார்க்சியத்தைப் படித்து, தங்களுக்கென ஒரு கம்யூனிஸ்ட் அமைப்பை உருவாக்கலாம், தங்களின் மக்களுக்கு அதைக் கற்றுக் கொடுத்து, தங்களின் முன் இருக்கும் புரட்சிகர இலக்கைப் புரிய வைக்கலாம். மார்க்சியம் ஒன்றும் ஏற்கனவே இருக்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் சொத்தல்ல.

சத்தியமூர்த்தி போன்ற ஒரு தலைவரை நாம் எடுத்துக் கொண்டால், அவருடையது ஒரு கோட்பாடல்ல, முரண்பாடான இரண்டு கோட்பாடுகளின் கலவையாகும். ஒருபுறம், அவர் அம்பேத்கரின் மார்க்சிய எதிர்ப்பை தழுவிக் கொள்கிறார்  அதேவேளை பொதுமக்களிடம் மார்க்சியத்திற்கு இருக்கும் ‘மவுசை’ அவரால் தட்டிக் கழிக்கவும் முடியவில்லை. இத்தகைய தலைவர்கள் மார்க்சியத்தை முழுமையாக கைவிட மாட்டார்கள். அதனால் அவர்கள் சில புத்திசாலித்தனமான தீர்வுகளுக்கு வருகின்றனர்.

இந்த நாட்டில் கிடைக்கும் உடனடித் தீர்வு என்னவெனில், அம்பேத்கரையும், மார்க்ஸையும் இணைப்பது! அல்லது தேவைப்பட்டால் இந்தக் கலவையில் காந்தியையும் கலப்பது!

பெயர்கள் தானே எத்தனை வேண்டுமானாலும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். சரி, கோட்பாட்டளவில் அந்த இரண்டையும் கலக்க முடியுமா? இணைக்க முடியுமா?

மார்க்சின் கோட்பாடு என்னது? உழைப்புச் சுரண்டல் உறவுகளை ஒழிப்பது. வர்க்கப் போராட்டம் வன்முறையல்ல. உழைப்புச் சுரண்டலைத் தொடர்வதற்காக எஜமானர்கள் தொடுக்கும் வன்முறையை நிறுத்துவதற்காகத் தேவைப்படும் வன்முறை அது. தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கான தற்காப்பு தவிற வேறெதுவுமில்லை. பழைய முரண்பாடான நிலைமைகளை மாற்றியமைத்தாலன்றி  வர்க்க உறவுகளிலிருந்து எழும் குறிப்பிட்ட எந்தப் பிரச்சினையையும் தனியாகத் தீர்க்க முடியாது. மார்க்சிடம் மதமில்லை. அவருடையது பொருள்முதல்வாதமாகும்.

அம்பேத்கருடையக் கோட்பாடு என்னது? வர்க்கப் போராட்டமே தேவையில்லை! சீர்திருத்தம் இருக்கிறது. சாதி கூடாது! மதம் அவசியம். அதை நாம் சீர்திருத்துவோம்! ஆன்மீகத்தைக் கைவிடக் கூடாது. சாதியை ஒழித்த பின்னர் நாம் வர்க்கம் பற்றி கவலைப்படுவோம்!

காந்தியின் கோட்பாடு என்னது? தொழிலதிபர்களைத் தொடாதீர்கள்! அவர்கள்தான் அனைத்து சொத்துகளின் தர்மகர்த்தாக்கள்! இந்த தர்மகர்த்தா முறை மூலம் உழைப்பாளர்களை பெருந்தன்மையோடு நடத்தினால் போதும். அப்படியென்றால் சாதி? நாம் தீண்டாமையைக் கைவிட வேண்டும். சாதி எப்போதும்போல் இருக்கட்டும். சலவைத் தொழிலாளி எப்போதும் சலவையே செய்யட்டும், கழிப்பறை தூய்மை செய்பவர் எப்போதும் கழிப்பறையையே தூய்மை செய்யட்டும், அதேபோல் பிராமணர் அவருடைய வேலையை செய்யட்டும். இது எவ்வளவு நல்லது! இந்துமதத்தில் என்ன தவறு இருக்கிறது, அது அற்புதமான மதம்! வாருங்கள் நாம் ராமரையும், அல்லாவையும் ஒன்றாகப் புகழ்ந்து பாடுவோம். போராட்டமா? கூடாது! கூடவே கூடாது! அது வன்முறையானது. இருப்பினும், அரசாங்கத்திற்கு காவல்காரர்களும், இராணுவ வீரர்களும் தேவை. அது வன்முறையாகாது.

அப்படியென்றால் வர்க்கப் போராட்டம்? அது கொடுமையான வன்முறை.

இப்போது, நாம் இம்மூன்று கோட்பாடுகளையும் அல்லது இரண்டையாவது இணைக்க வேண்டும். சரி இணைப்போம்! ஒன்றுகலக்குமா?

அம்பேத்கரின் கோட்பாடு: காந்திக்கு எதிரானது. மார்க்ஸுக்கு எதிரானது.
காந்தியின் கோட்பாடு: அம்பேத்கருக்கு எதிரானது. மார்க்ஸுக்கு எதிரானது.
மார்க்சின் கோட்பாடு: இரண்டிற்கும் எதிரானது.
                                வர்க்கக் கலப்பு மற்றும் சீர்திருத்தத்தவாதத்திற்கு எதிரானது.

புத்தரை எடுத்துக்கொண்டால், அவருடைய அஷ்டாங்க மார்க்கம், ஒன்றுக்கும் உதவாது.

இவற்றில் எந்த இரண்டையும் ஒன்றாகக் கலக்க முடியாது என்பதை இக்கோட்பாடுகளுக்கிடையில் உள்ள முரண்பாடுகளை அறிந்தவர்களுக்குத் தெரியும். அதை அறிந்தவர்கள் என்ன சொல்ல வேண்டும்? காந்தியின் கோட்பாடு பயனற்றது என்று தூக்கி எறிய வேண்டியும்.

அம்பேத்கரின் கோட்பாட்டிலிருந்து ‘சாதி ஒழிப்பு’ எனும் அம்சத்தை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும், ஆனால் சாதியை ஒழிப்பதற்கு, உழைப்புசார் உறவுகளை தலைகீழாக மாற்றியமைக்கும் இலக்கைக் கொண்ட வர்க்கப் போராட்டத்தால் மட்டுமே முடியும். கீழ்நிலை சாதிகளின் பொருளாதார நிலைமைகளை மாற்றியமைக்காமல் சாதி ஒழிப்பு சாத்தியமில்லை.

எல்லாவற்றிலும் ஒரு தர்க்கம் இருக்கும். அந்தந்த தர்க்கத்தின்படி, ஒற்றுமையும், முரண்பாடும் உருவாகின்றன. ‘குறிப்பிட்ட பிரச்சினைகள் பாட்டாளி வர்க்கப் போராட்டத்தினால் மட்டுமே தீர்க்க முடியும்’ என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு கொள்கையை, ‘சாதியை ஒழித்த பின்பு மட்டுமே வர்க்கப் பிரச்சினையைக் கையில் எடுக்க வேண்டும்’ என்று சொல்லும் மற்றொரு கொள்கையை எப்படி இணைக்க முடியும். சத்தியமூர்த்தி போன்ற அறிவுஜீவிகளுக்கு எதுவும் சாத்தியம். தர்க்க நியாயங்கள் எதுவும் தேவையில்லை. அவரைப் பொறுத்தவரை, அம்பேத்கரையும், மார்க்ஸையும் இணைக்க முடியும். இரண்டையும் ஒரு கோட்பாடாக்க முடியும். பிறகு, மார்க்சியத்தை எந்த எல்லைக்கு வேண்டுமானாலும் மாற்றலாம். போராட்டங்களைக் கைவிட்டு, கூட்டிணைப்புகளை விரிவுபடுத்தலாம். மார்க்சியத்தை நாம் மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக மாற்ற வேண்டும். அதுதான் நமது நாட்டின் தேவை. அதாவது, மார்க்சியம் ஜெர்மனியில் ஜெர்மானிய மார்க்சியமாகவும், இங்கிலாந்தில் ஆங்கிலேயே மார்க்சியமாகவும், ஃப்ரான்சில் ஃப்ரெஞ்சு மார்க்சியமாகவும் இருக்கும். அதேபோல், இந்திய மார்க்சியம் என்று ஒன்று வேண்டும். நாட்டுக்கும், பிராந்தியங்களுக்கும் ஏற்றார்போல் மார்க்சியம் வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிட வேண்டும்.

நமது மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமானது அம்பேத்கர், புத்தர் மற்றும் மார்க்சின் கலவையாக இருக்கும். காந்தி பக்தர்கள், ‘காந்தியையும் நாம் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும்!’ என்பார்கள். சாய்பாபாவின் பக்தர்கள் ‘பாபாவையும்’ சேர்த்துக் கொள்ளச் சொல்வார்கள்.

இது எப்படி ஒரு விவேகமுள்ள இணைப்பாக இருக்க முடியும்?  வெகு காலத்திற்கு முன்னரே அந்நிய நாடுகள் இதனை முயற்சித்துள்ளன! காலதாமதாமகவும், புத்திசாலித்தனத்துடனும் சத்தியமூர்த்தி மார்க்சியத்தை மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக்குகிறார். ஆனால் அவர் தனது அறிவை சற்று குறை அறிவோடு வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். புத்தர், அம்பேத்கர் மற்றும் மார்க்ஸையும் சமன்படுத்தி, ‘இம் மூன்று மாபெரும் ஆளுமைகளும்’ (திருமூர்த்திகள்) சுரண்டலும், ஒடுக்குமுறையுமற்ற ஒரு சமூகத்தைக் கனவு கண்டவர்கள், தத்துவவாதிகள் என்றார். ஆனால் பாருங்கள், மூவரையும் ஒப்பிட்டவர் அம்பேத்கரை மட்டும்தான் ‘சூரியன்’ என்கிறார்! (’அம்பேத்கர் எனும் சூரியன்’ நூலைப் பார்க்கவும், அந்தப் புகைப்படங்கள் இருக்கும் பக்கத்தில் எண் இல்லை) ‘புத்தரும் அம்பேதகரும் சுரண்டலற்ற, ஒடுக்குமுறையற்ற சமூகங்களைக் கனவு கண்டார்களா’ எனும் கேள்வியை நான் ஒதுக்கிவிடுகிறேன். அதுபற்றி ஏதும் கேட்கக்கூட மாட்டேன். மூவரும் சமமான சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் மாபெரும் ஆளுமைகள் என்றால், அதெப்படி அம்பேத்கர் மட்டும் ‘சூரியன்’ ஆனார்? அப்படியென்றால், புத்தர் யார்? அவர் இரண்டாம் சூரியனா? மார்க்ஸ் யார்? மூன்றாம் சூரியனா? மூவரும் சமம் என்று சொல்லிவிட்டு அம்பேத்கரை மட்டும் ’சூரியன்’ என்று சொன்னால், இதுபோன்ற கேள்விகள் எழாதா? ‘மூவரும் சூரியன்கள்’ என்று அவர் சொன்னால், ‘பூமியில் மூன்று சூரியன்கள் அல்லது இரண்டு சூரியன்கள் இருக்கிறதா’ எனும் கேள்வி தொடருமே! சரியோ தவறோ, ‘மூன்று சூரியன்கள்’ என்று ஏன் அவர் சொல்லவில்லை?

கன்ஷிராம் மற்றும் மாயாவதி போன்ற தலித் தலைவர்களின் பார்வையில் அம்பேத்கர் சூரியனாக இருப்பது சரி, ஏனென்றால் அவர்களைப் பொறுத்தவரை அம்பேத்கர் மட்டுமே இருக்கிறார், மார்க்ஸ் இல்லை. ஆனால், சத்தியமூர்த்தியின் வாதப்படி, ஒற்றைக் கண் பார்வையுடைய அறிவுஜீவி இல்லை அவர். மூன்று கண் பார்வை கொண்டவர்! அம்பேத்கர் என்னும் சூரியனை அவர் எப்படி சூரியனல்லாத புத்தர் மற்றும் மார்க்ஸுடன் ஒப்பிட்டார்? மற்ற இருவருக்கும் மேலாக அம்பேத்கரை வைத்திருந்தால் மட்டுமே அம்பேத்கர் சூரியனாக முடியும். ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையும் தம் வெளிச்சத்தால் நிரப்பும் சூரியன் அம்பேத்கர்! புத்தரும், மார்க்ஸும் அம்பேத்கரின் இடம், வலம் என்று அருகில் நிற்கலாம். அப்படி இருந்தால் மட்டுமே அம்பேத்கர் சூரியனாக இருக்க முடியும்.

சத்தியமூர்த்தி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை கைவிடலாம் பரவாயில்லை, ஆனால் அவர் கம்யூனிசத்தையும் கைவிட்டு அடையாள அரசியலை தம் முக்கிய குறிக்கோளாகக் கைகொண்டார். ஒவ்வொரு அடையாளக் குழுக்களும் வெவ்வேறு பிரிவுகள். அவரவருக்கு சொந்தப் பிரச்சினைகள் உள்ளது. குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைத் தீர்க்க குறிப்பிட்ட இயக்கங்கள் தேவை! அது நியாயமானதே. ஆனால் அத்தகைய அடையாளக் குழுக்களிடம் என்ன தீர்வு இருக்கிறது? பூர்ஷுவாமயமாதல்!

பூர்ஷுவாமயமாதல் மட்டுமே மார்க்சியத்திலிருந்து வர்க்க உணர்வை பிரிக்கக் கூடியது. நாம் பூர்ஷுவாக்களாக வேண்டும்! நாம் பூர்ஷுவா ஆட்சியாளர்களாக வேண்டும்! அது நடந்தால் அது ஒரு தலித் அறிவுஜீவிக்கு நல்லது. ஒரு தலித் முதலாளி ஆனால், தனக்குக் கீழ் ஆயிரக்கணக்கான தலித்துகளை தொழிலாளர்களாக அமர்த்தி சுரண்டிப் பிழைப்பது அவருக்கு ஆனந்தம் தரலாம். இத்தகைய குறுங்குழுவாத இயக்கங்கள் அத்தகைய தலித் வளர்ச்சியையே விரும்புகின்றன.

அடையாள, குறுங்குழுவாத இயக்கங்களின் செயல்பாட்டாளர்கள் தங்களுடைய பாத்திரம் என்ன, தங்களுடைய இடம் என்ன என்பதை மறந்துவிடுகிறார்கள். சமத்துவமற்ற உற்பத்தி உறவுகளில் அவர்களுடைய அடையாளக் குழு சிறைபட்டுக் கிடப்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை. தமது குழுக்கள் சுதந்திரமானவை, தங்களுடைய பிரச்சினைத் தனியானது மற்ற பிரச்சினைகளோடு தொடர்பில்லை, ஆகவே தனியான தீர்வைப் பெற முடியும் என்று அவர்கள் கனவு காண்கிறார்கள்.

பூமியானது, தன்னைத் தானே சுற்றி வருவதோடு, சூரியனையும் சுற்றி வருகிறது. இயற்கை விதி அது. ஒவ்வொரு குழுக்களுக்கும் அத்தகைய சட்டம் பொருந்தும். ஒவ்வொரு குழுக்களும் தங்களுடைய குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைச் சுற்றி வருவதோடு, தனது வர்க்க உணர்வையும் சுற்றி வரவேண்டும். இல்லையென்றால் எந்த அடையாள-சூரியனும் எந்த அடையாளக் குழுக்களையும் காக்க இயலாது.

தலித் சாதிகளுக்காக அம்பேத்கர் எனும் சூரியன் ஏற்படுத்திய இடஒதுக்கீடு எனும்  வெளிச்சம் எத்தனை காலம் தொடரும்? உலகம் இருக்கும் வரையிலுமா? அப்படியென்றால் கீழ்நிலை சாதிகளும் அப்படியே இருக்க வேண்டும் இல்லையா? சாதி இருந்தால் மட்டுமே இடஒதுக்கீடு இருக்கும், இல்லையா?

ஆனால், இடஒதுக்கீடு என்பதும் ஒருவகையான பாகுபாடே. அது சுய-மரியாதை இன்மையைக் காட்டுகிறது. இடஒதுக்கீட்டை தற்காலிக நிவாரணமாகக் கருதி நிரந்தர தீர்வை நாம் தேடிப்போக வேண்டாமா? இல்லை இடஒதுக்கீட்டை நிரந்தரமாக்கி, கீழ்நிலை சாதிகளின் நிலையையும் என்றென்றைக்கும் தக்கவைக்கப் போகிறோமா?

சரி, இடஒதுக்கீடு என்பது தற்காலிக நிவாரணம் என்றால் சாதியமைப்பை ஒழிக்க நிரந்தரத் தீர்வு என்னது? கலப்புத் திருமணங்கள் ஒரு தீர்வு என்று அனைவருக்கும் தெரியும். சரி, கலப்புத் திருமணங்களைச் சாத்தியப்படுத்த நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? இதற்குப் பாதை தெரிய, ஒரு நூறு கலப்புத் திருமணங்களையாவது ஆய்வு செய்ய வேண்டும். (அம்பேத்கருடையதையும் சேர்த்து). என்னக் காரணங்களால் அந்த கலப்புத் திருமணங்கள் சாத்தியமாயிற்று என்று பார்க்க வேண்டும். ஒட்டுமொத்த சமூகத்திலும் கலப்புத் திருமணங்கள் நிகழ்வதற்கான நிலைமையை உருவாக்குவது அவசியம். இதுவே சாதி ஒழிப்பிற்கு நிரந்தர தீர்வு, இல்லையா?

மார்க்சியத்தை மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக மாற்ற நினைக்கும் அறிவுஜீவிகள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. அனைத்து கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளிலும் அவர்களைக் காணலாம். புச்சலப்பள்ளி சுந்தரைய்யாவை ‘மார்க்சிய காந்தி’ என்று குறிப்பிட்ட ஒரு கட்டுரையை சமீபத்தில் படித்தேன். ஒரு மார்க்சியருக்கும் காந்திக்குமான ஒப்புமைதான் சாத்தியமா? காந்தியின் எளிமையைப் பராமரிப்பதுதான் உண்மையில் மிகவும் செலவுமிக்கதாக இருக்கிறது என்று ஒருமுறை சரோஜினி நாயுடு குறிப்பிட்டதை இந்தக் கட்டுரையாளர் கேள்விப்பட்டதில்லையா? பகத்சிங்கின் மரணதண்டனைக்கு காந்திதான் காரணமாக இருந்தார் என்பது அவருக்குத் தெரியாதா? இளம் பெண்களை நிர்வாணமாக அருகில் படுக்கச் செய்து, ‘நான் எனது பிரம்மச்சரியத்தை பரிசோதிக்கிறேன்’ என்று தார்மீகக் கொள்கைகளை உதிர்த்ததை அவர் அறியமாட்டாரா? எந்த வகையில் காந்தி ஒரு உதாரணப் புருஷர்? சுந்தரைய்யாவை காந்தியோடு ஒப்பிடுவது எப்படி அவரை கௌரவிப்பதாகும்? கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் இதற்கெல்லாம் வெட்கப்படுவதே இல்லை. மற்றவர்களின் விமர்சனங்களுக்கு செவிமடுப்பதில்லை எனும் அளவுக்கு பிடிவாதம் கொண்டவர்களாகி விட்டனர். தங்களது கூட்டங்களுக்குப் பெரும் மரியாதையுடன் பூர்ஷுவா அமைச்சர்களை கூப்பிட்டு மகிழ்கின்றனர். இத்தகைய பழக்கங்கள் அனைத்தும் மார்க்சியத்தை பூர்ஷுவா மார்க்சியமாக மாற்றுவதற்கான வெளிப்பாடுகளே.

பூர்ஷுவாமயமாக்கப்பட்ட கம்யூனிஸ்டுகளை பாட்டாளி வர்க்கம் சகித்துக் கொண்டால், அதற்கு மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியம் அல்லது தேசிய மார்க்சியம் கிடைக்கும். அது, பூர்ஷுவா ஆட்சியாளர்கள் பெருந்தன்மையுடன் அனுமதிக்கும் சட்டபூர்வ மார்க்சியமன்றி வேறில்லை. அதன் விளைவாக நாம் எங்கிருக்கிறோமோ அங்கேயே இருப்போம்: அடையாளக் குழுக்கள் அதே கீழ்நிலை உடல் உழைப்பிலும்; பெண்கள்  சமையலறையிலும்!

எந்த சூரியனும் நம்மைக் காக்க இயலாது. மார்க்சியம் பூர்ஷுவாமயமாக்கப்பட்ட பின்பு சூரியன் என்ன செய்கிறதென்று பார்ப்போம்!

(சாதியப் பிரச்சினையும் மார்க்சியமும்: தொடரும் விவாதம் நூலிலிருந்து)

Apr 24, 2017

ஜோதிகாவிடம் ஒரு வேண்டுகோள்!

#ஜோதிகா பெண்களை கவர்ச்சியாக சித்தரிப்பது, முட்டாள்களாக, பெண்மைத் தன்மையை உயர்த்திப்பிடிக்கும் வகையில் சித்தரிப்பதற்கு எதிராக நீங்கள் குரல் கொடுத்துள்ளீர்கள். மிக்க நன்றி. ஒரு கதாநாயகியாக நீங்கள் இந்த பாலியல் பாகுபாட்டையும், பெண் உடல் மீதான சுரண்டலையும் மாற்ற வேண்டும் என்னும் நோக்கில் குரல் கொடுத்திருப்பது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. சினிமாவும்கதாநாயகத் தன்மையும் சமூகத்தை, குறிப்பாக ஆண் மனங்களில் எத்தகைய தாக்கம் செலுத்துகிறது என்பதை அழகாக குறிப்பிட்டீர்கள்! மீண்டும் நன்றி!

இத்தருணத்தில் நான் உங்களை ஒன்று கேட்கலாமா? பெண்மை, பெண் உடல், காதல், கதாநாயகத் தன்மை இவற்றின் சித்தரிப்பிற்கெல்லாம் இயக்குனர்கள் மட்டும் தான் காரணமா? இவற்றை மாற்றுவது இயக்குனர்களின் பொறுப்பு மட்டும்தானா? கதை, திரைக்கதை, கதாநாயகி சித்தரிப்பு, கதாநாயகி தேர்வு போன்ற விஷயங்களில் #சூர்யா, விஜய், அஜித் போன்ற பெரிய நடிகர்களின் பங்கு என்ன என்பதை நாம் யாவரும் அறிவோம். தங்களின் படங்கள்வற்பனையாக வேண்டும் என்பதற்காக இவர்கள் பெண்களைகதாநாயகி, ஐடம் கேர்ள், வில்லனின் காதலிஎந்தெந்த வகையில் கவர்ச்சியாக பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதை அறியாத முட்டாள்களாக நாம் இருந்துவிட முடியாது! இந்த ஆணாதிக்க சமூகத்தின்கதாநாயகத் தன்மையைதுறக்க இவர்கள் தயாரே இல்லை.
பெண்களுக்கான இவர்களது இலக்கணம், பெண்மை பற்றிய இவர்களது விரிவுரை, ‘குடும்பப் பெண்’, ‘நல்ல பெண்’, ‘பத்தினிப் பெண்’, ‘காதலின் புனிதம்’, சமீபத்திய பாணிதமிழச்சிபற்றியெல்லாம் இவர்களின் பிரச்சாரம் மூச்சு முட்டுகிறது. அதைப் பொறுக்க முடியாமல் தான் நீங்களும் கொதித்தெழுந்திருக்கிறீர்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

திரைத் துறையினரை நோக்கி நீங்கள் வேண்டுகோள் வைத்திருக்கிறீர்கள். இவ்வேளையில், இதே அறிவுரையை, வேண்டுகோளை கதாநாயகர்களையும், குறிப்பாக #சூர்யாவை Suriya Sivakumar நோக்கி வைக்குமாறு வேண்டிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். நடிகர் சூர்யா சமூகத்தின் பல்வேறு பிரச்சினைகள் குறித்து கவலை கொள்கிறார்! (பெண்கள் / மாற்றுப் பாலினத்தவரை வைத்து நிகழ்த்தப்படும் ) பாலியல்வாதம் மற்றும் பாலியல் சுரண்டல் என்னும் பிரச்சினையையும் அந்த பட்டியலில் சேர்க்கச் சொல்லுங்கள்.

பெண்களை மையப்படுத்தி சூர்யா படமெடுப்பது, அதிலும் திருமணத்திற்குப் பின் வீட்டில் முடக்காமல்! உங்களை கதாநாயகியாக (இப்போது மட்டும் ஏன் உங்களை முழுதும் போர்த்திய உடலாக காட்டுகிறார்) வைத்து படமெடுப்பது மகிழ்ச்சி! ஆனால் மற்ற பெண்களின் உடலை - கவர்ச்சிப் பாடல், கனவுப் பாடல் இப்படியாக - ஆபாசமாக சித்தரிப்பதை அல்லது சித்தரிக்க அனுமதிப்பதை (பாலியல் சுரண்டல்) காணும் போது கோபம் வருவதை தடுக்க முடியவில்லை! (சிங்கம் படத்தில் எத்தனை கதாநாயகிகள்?)

இந்தப் பிரச்சினை குறித்த விவாதத்தை சூர்யாவிடம் மேற்கொள்ள முடியுமா?

நன்றி
கொற்றவை.

தொடர்புடைய சுட்டி:
https://www.youtube.com/watch?v=ba_GPkSm4ec